GOAT Race is onze 10-delige terugblik op de tijden dat de Grand Slam-titeljacht een andere kant op had kunnen gaan.
BEKIJK: Novak Djokovic zit aan de balie van Tennis Channel na zijn recordbrekende 23e Grand Slam-titel.
Is de Grand Slam-titelrace van de Big 3 eindelijk voorbij? Het lijkt zo. Nu we (waarschijnlijk) de winnaar kennen, kijken we terug naar de tijden dat deze marathon van twee decennia een andere kant op had kunnen gaan.
Voor meer over GEIT Race , een 10-delige serie in de aanloop naar Wimbledon, lees...
- Moment 1: Wimbledon-finale 2007: Nadal 'grijpt vast' met breekpunten in de vijfde
- Moment 2: Wimbledon-finale 2008: Federers vier uur durende comeback komt één breakpunt te kort
- Moment 3: Halve finale US Open 2010: Djokovic 'sluit zijn ogen' en slaat twee enorme, wedstrijdreddende forehands tegen Federer
- Moment 4: Halve finale Roland Garros 2011: Federer stopt een zegereeks van 41 wedstrijden en kwispelt met zijn vinger
- Moment 5: Halve finale US Open 2011: Djokovic's alles-of-niets forehand-terugkeer werd over de hele wereld gehoord
Djokovic vierde zijn vierde grote titel in vijf gespeelde Grand Slam-evenementen.
© 2012 Getty-afbeeldingen
Finale Australian Open 2012: een zes uur durende saga verandert wanneer Rafa's pass een centimeter mist
Kunnen we te veel van het goede hebben? Dat was de vraag die de finale van de Australian Open 2012 leek op te roepen toen deze op maandag 30 januari om 01.37 uur eindigde. Met 5 uur en 53 minuten was het de langste Grand Slam-finale in de geschiedenis en de langste in een reeks marathons tussen de topspelers van die periode.
Als we er nu naar kijken, kunnen we zien dat beide spelers zouden verbeteren. Djokovic zou beter worden in het afwerken van het net, terwijl Nadal zich niet zou terugtrekken en zoveel terug zou halen als hier. Toch was dit een echt, grandioos, met grunt gevuld epos tussen twee jongens die zichzelf tot het uiterste drijven, en het zorgt voor een passend overdreven monument voor de genialiteit en overdaad van het Big 3-tijdperk. Djokovic noemde het zijn beste overwinning en Nadal noemde het zijn zwaarste wedstrijd.
Ze waren dat jaar de twee beste geplaatsten en hadden elkaar ontmoet in de vorige twee Slam-finales, op Wimbledon en de US Open. Djokovic won beide in vier sets en kwam in deze wedstrijd nadat hij er zeven op rij had gewonnen van Rafa, daterend uit 2010.
Nadal was vastbesloten om een einde te maken aan die futiliteit op deze avond, en hij won de openingsset. Maar na vier uur waren de winnende patronen van Djokovic weer zichtbaar. Toen hij een 5-3 voorsprong nam in de tiebreak van de vierde set, bleef Nadal hangende schouders achter en schijnbaar gedoemd opnieuw te verslaan.
Maar hij stopte nooit met het kriskras doorkruisen van de basislijn. Hij bleef aan een zijden draadje hangen en won vier opeenvolgende punten om een vijfde set af te dwingen. Toen de laatste forehand van Djokovic naast landde, viel Rafa op zijn knieën alsof hij de titel had gewonnen.
Nadal viel voor de zevende achtereenvolgende ontmoeting op Djokovic, allemaal in finales.
© 2012 Getty-afbeeldingen
dienen bij badminton
Voor de volgende zes wedstrijden leek het erop dat hij dat had gedaan. Nadal brak Djokovic en ging met 4-2 omhoog in de vijfde, waarna hij met 30-15 voorkwam op zijn service. Op het volgende punt sloeg Djokovic een forehand-volley, waardoor Nadal een wijd open veld kreeg voor een korte backhand-pass. Op de een of andere manier stuurde Nadal de bal een centimeter naast de zijlijn. Een nieuw leven ingeblazen Djokovic begon met meer kracht toe te slaan. Hij brak de opslag en won vijf van de laatste zes games voor de titel.
Nadal betreurde die backhand-misser, maar gaf ook Djokovic de eer.
'Het is waar dat ik een grote fout maakte met 30-15, maar het is geen moment om daarover na te denken', zei hij. “Is er iets ongelooflijks hoe hij terugkeert, niet? Ik heb nog nooit tegen een speler gespeeld die zo kan terugkeren, bijna altijd.'
Voor Djokovic zorgde de overwinning ervoor dat hij zijn plaats in het spel besefte.
'Het is waarschijnlijk de langste finale in de geschiedenis van alle Grand Slams, en alleen al om dat te horen, moet ik echt huilen', zei hij. 'Ik ben erg trots om deel uit te maken van die geschiedenis.'
De overwinning van Djokovic en het verlies van Nadal maakten deel uit van hun eigen, zeer verschillende geschiedenis van de Australian Open. De Serviër heeft de titel 10 keer gewonnen (en er komen er nog steeds bij), terwijl de Spanjaard in 2017 een gelijkaardige nederlaag van vijf sets leed tegen Roger Federer, voordat hij in 2022 weer won van Daniil Medvedev in weer een nieuw epos. zoeter voor hem.
