Het succes van de 22-jarige heeft hem tot een welkom gezicht van de sport gemaakt.
Laat in de eerste set van zijn wedstrijd op dinsdagavond kreeg Jannik Sinner een waarschuwing voor tijdovertreding van stoelscheidsrechter Mo Lahyani. Sinner had een paar seconden te veel tijd nodig gehad om een bal te inspecteren en terug te gooien naar de ballenjongen. Toen Layhani de waarschuwing aankondigde, schudde Sinner even geërgerd zijn hoofd, vroeg om de bal terug en liep naar de stoel.
‘Gaat Sinner echt boos worden?’ vroeg de persoon die met mij naar de wedstrijd keek. We leunden allebei naar voren om te horen wat er daarna zou gebeuren. We konden ons geen van beiden herinneren dat we de jonge Italiaan met iemand ruzie hadden zien maken of enige vorm van frustratie hadden zien vertonen.
Hoe lang duren tenniswedstrijden?
En ook hier zouden we er geen tekenen meer van zien. In plaats van een driftbui te veroorzaken, overhandigde Sinner Layhani de bal, waarvan hij dacht dat deze anders stuiterde dan de anderen. Toen zei hij: ‘Het is in orde’, verwijzend naar de tijdsovertreding, en keerde terug naar de basislijn. Situatie onschadelijk gemaakt. De rust keerde snel terug. Op naar het volgende punt. We zullen nog een dag – of tien jaar – moeten wachten voordat we enige tekenen van woede van hem zien.
Jannik Sinner staat meer dan ooit in de schijnwerpers, maar dat heeft zijn ultrakalme en ultraeffectieve benadering van het spel niet veranderd.
© Getty-afbeeldingen
De ultrakalme stijl van Sinner werkt duidelijk voor hem. Na zijn korte gesprek met Layhani versloeg hij Ben Shelton. De Amerikaan speelde voor een partijdige menigte in Indian Wells, en elke keer dat hij iets goed deed, brulden de fans hun goedkeuring en spoorden hem aan om door te gaan.
Een andere tegenstander op de hoogste ranglijst zou zich daar misschien aan hebben geërgerd. Daniil Medvedev zou zijn armen sarcastisch omhoog kunnen hebben geworpen, alsof hij wilde zeggen: “Geef MIJ nu wat liefde.” Novak Djokovic had misschien treurig geglimlacht, zijn hoofd geschud en zich afgevraagd waarom hij weer de slechterik moest zijn. Sinner liet geen enkel teken zien dat hij überhaupt iets hoorde. Toen Shelton hem brak om de eerste set op 5-5 te brengen en deze vervolgens op 6-5 vast te houden, werd het publiek razend. Maar Sinner bracht ze weer tot bedaren door 6-6 vast te houden en de tiebreak te winnen.
Misschien kreeg Sinner wat moed bij het zien van al het pluchen, oranje en groene wortelspeelgoed dat overal in het stadion te vinden was. Sommige fans hielden ze omhoog en dansten met ze op het grote scherm tijdens de wisselingen; anderen bedekten zichzelf met wortelkleurige pakken. De groente is een verwijzing naar het oranje haar van Sinner en het feit dat hij wortels heeft gegeten bij de wissels tijdens wedstrijden. Het afgelopen jaar is het het symbool geworden van de Jannik Sinner-superfan. Het is een club die snel groeit.
Van Roland Garros...
© AFP via Getty Images
...naar de ATP Finals – en daarna – maken de Carota Boys, de fanclub van Sinner, hun aanwezigheid duidelijk zichtbaar.
© AFP via Getty Images
“Wie is het dat je na de overwinning 14 uur moet rijden om naar huis te gaan?”
— Carota Jongens (@CarotaBoys) 18 februari 2024
Jannik: 👆👆
Wat vinden jullie, was het het waard? 🧡😏🏆
BEDANKT @janniksin om ons emoties en zulke dagen te bezorgen 🫶🏻🇮🇹 #zondaar #carotaboys @abnamroopen pic.twitter.com/nNZHSWhX2O
Carota Boys: Je kunt ons merk voor Indian Wells gebruiken, maar overdrijf het alsjeblieft niet
— Bastien Fachan (@BastienFachan) 13 maart 2024
Amerikanen: pic.twitter.com/U13fIv3DO9
Sinner, die in 2024 15-0 staat, is ineens het nieuwste gezicht van het mannenspel geworden. Tot afgelopen herfst dachten de meesten van ons dat dit in de nabije toekomst Carlos Alcaraz zou zijn. Nu de Italiaan is opgestaan en de Spanjaard een beetje is gedaald, hebben we ons moeten aanpassen aan een heel andere persoonlijkheid.
Alcaraz is een vurige en acrobatische atleet die zich glimlachend een weg baant door wedstrijden en alles uitdrukt wat hij voelt. Sinner daarentegen is lang, slungelig en een beetje verlegen. Hij wint met superieure en meestal ongecompliceerde kracht, en toont bijna nooit enige emotie. Hij schudt met zijn racket en staart naar zijn coaches na een winnend schot, maar daar heeft hij de laatste tijd zelfs op bezuinigd. Als je op zoek bent naar opera-emotie van Sinner, dan ben je bij de verkeerde Italiaan aan het juiste adres. Net als zijn eveneens stoïcijnse landgenoot Andreas Seppi groeide hij op aan de noordrand van het land, in de ijzige Alpen, aan de grens met Oostenrijk. Zijn gevoeligheid lijkt net zo Midden-Europees als Italiaans.
Op het eerste gezicht lijkt Sinner niet dezelfde soort sterrenkracht te hebben als Alcaraz. Conventionele wijsheid zegt dat de sport extraverte mensen en karakters nodig heeft, en er bestaat geen twijfel over dat Alcaraz een positieve en populaire nieuwe kracht is. Het is ook waar dat slechteriken en schurken, zoals Nick Kyrgios, veel publiek trekken. Maar het is niet waar dat tennisfans rustige, aardige jongens als Sinner noodzakelijkerwijs saai vinden.
Dat was een groot deel van de aantrekkingskracht van Roger Federer toen hij begin twintig voor het eerst de top bereikte. Ja, hij had een stijlvol spel, maar hij werd ook gezien als nuchter en onschuldig, iemand die geen hersenspelletjes speelde of ergens mee weg wilde komen, iemand die de dingen op de ‘juiste’ manier deed. Het is leuk om te ontdekken dat zo iemand, iemand die oprecht is in plaats van terughoudend, zo spectaculair kan slagen in een één-op-één competitiesport, de luidruchtige mensen en pestkoppen van de wereld kan verslaan met de eenvoudige, stille kracht van zijn racket en zijn talent. Tennisfans houden van dat idee.
Sinner lijkt iemand te zijn die andere mensen als gelijken behandelt en problemen wil oplossen in plaats van erover te zeuren. Dit is iets goeds.
© Getty-afbeeldingen
Ik denk dat Sinner dezelfde aantrekkingskracht zal hebben als hij-doet-dingen-op-de-goede-manier. Afgelopen herfst, tijdens de round-robin-fase van de ATP Finals, had hij de kans om een wedstrijd te verslaan en te voorkomen dat Djokovic de halve finales bereikte. In plaats daarvan deed Sinner zijn uiterste best en boekte een overwinning. Djokovic haalde de halve finale en versloeg Sinner in de finale. Hoewel de zet die dag misschien een averechts effect had gehad, toonde het aan dat Sinner voor niemand bang is. De week daarop stond hij opnieuw tegenover Djokovic in de Davis Cup en won.
Je kunt alleen maar zeggen dat Sinner zijn carrière ook op de juiste manier heeft aangepakt. Hij lijkt iemand te zijn die andere mensen als gelijken behandelt en problemen wil oplossen in plaats van erover te zeuren. Tijdens de pandemie startte hij een initiatief voor de geestelijke gezondheidszorg met de naam ‘What Gets You Moving?’ waar hij atleten interviewt over hoe ze trainen en optimistisch blijven. Toen hij een paar jaar geleden zag dat zijn eigen spel begon te stagneren, aarzelde hij niet om zijn oude coach te vervangen door een nieuw team. Vorig jaar aarzelde hij ook niet om zijn belangrijkste schot, zijn opslag, opnieuw vorm te geven. De resultaten spreken voor zich.
Tennis met voorhandgrip
Sinner weet met andere woorden dat er geen kortere weg is. Tegen Shelton liep hij leeg nadat hij gebroken was tijdens het serveren voor de eerste set. Veel spelers zouden die teleurstelling laten voortduren naar de volgende paar wedstrijden. Vóór vorig jaar was Sinner zelf mogelijk een van die spelers. Hij kent het gevoel goed.
“Je kunt alleen leren door ze eerst te verliezen”, zei hij over dat soort momenten waarop de druk je te zwaar wordt. “Ik heb ook zoveel van dit soort wedstrijden verloren, nietwaar? Je hoeft het alleen maar op één manier te accepteren en dan te proberen te werken. Ik bedoel, dat is het enige.”
Sinds Sinners titelzege op de Australian Open zijn de arena's waar hij heeft gespeeld, in Rotterdam en Indian Wells, vol mensen en vol verwachting. Stil of luid, introvert of extravert, niets maakt een tennisser zo populair als winnen.
