Richard bracht de fans overeind, wat tranen in zijn ogen bracht, wat deze auteur ertoe bracht te schrijven.
© AFP of licentiegevers
bekijk 90 dagen verloofde de andere kant op online gratis
PARIJS – “Bedankt. Dit is een van de beste momenten uit mijn carrière.”
Direct terug naar jou, Richard.
Ik heb in de 16 jaar dat ik verslag deed van de sport voor TENNIS.com veel spectaculair tennis gezien. Denk eens aan de hele geschiedenis die in die tijd is geschreven in de heren- en damesspelen. Het was een genot om alles te hebben zien gebeuren op televisies, computers, telefoons en andere kijkportals, maar zoals bij de meeste dingen is het wat je persoonlijk ervaart het meest resonerend.
Ik weet niet precies waar de 7-6 (5), 7-6 (2), 6-4 overwinning van Richard Gasquet op Borna Coric precies staat in termen van de beste wedstrijden die ik live heb gezien, maar “als ik mijn carrière stop, ', zoals de ervaren Fransman ook tegen een juichende menigte op Court Suzanne Lenglen zei: 'Ik zal aan dit moment denken.'
De helft van de reden is Gasquet zelf. Ik ken de 37-jarige absoluut niet, maar je zou kunnen zeggen dat we een geschiedenis hebben. Het eerste tennistoernooi dat ik bijwoonde was de US Open in 2005, en nadat ik op tv voor de sport was gevallen, zag ik spelers als Gustavo Kuerten en Tommy Robredo de bal slaan. zo moeilijk van dichtbij was alles waar ik op had gehoopt. Het was al een gedenkwaardige donderdag in Flushing Meadows - en toen kwam ik toevallig de dierbaar vertrokken Tribune , voor de wedstrijd van Gasquet in de tweede ronde.
Richard Gasquet, 19, op de US Open van 2005.
© 2005 Getty-afbeeldingen
Het was een vergeetbare wedstrijd, een afgebroken wedstrijd tegen Giorgio Galimberti die eindigde toen de Italiaan stopte. Maar het was verre van onopvallend. Ik had hoogtepunten gezien van Gasquets komst – toen hij eerder dat jaar Roger Federer versloeg in Monte Carlo – maar zelfs die uitzending deed zijn tennis geen recht. Terwijl ik rechts achter de basislijn zat, werd ik in vervoering gebracht door deze elegant krachtige tiener, en ik betwijfel of ik de enige was. Ik was verslaafd, en als je meer bewijs wilt, kun je de Wayback Machine gebruiken en zoeken naar een blog met de titel Pakking & Racket .
Naarmate de tijd verstreek, veranderde mijn relatie met Richard. Eerst en vooral elimineert het werken in de tennisindustrie fandom. Niet helemaal, dat geef ik toe, maar voor het grootste deel zeker. Ik ben door elke fanbase een hater en erger genoemd, maar de waarheid is dat tennis voor mij rond 2010 puur zakelijk werd.
wat te dragen met tennisschoenen
Gasquet hielp daar echter niet bij met zijn optredens op de grootste podia. In 37 gezamenlijke optredens op de Australian Open en Roland Garros bereikte hij slechts één kwartfinale. Op Wimbledon en de US Open heeft hij samen drie halve finales bereikt – en nul sets gewonnen in die laatste vier. Niet dat ik verwachtte dat hij Federer zou verslaan in SW19, Rafael Nadal in Queens of Djokovic in Parijs, maar... ik had iets meer verwacht. En ik heb genoeg liefdesverdriet meegemaakt voor een heel leven als fan van Buffalo Bills.
In professionele worsteltermen was Gasquet, ooit lieflijk, van slag geworden.
Als wildcard-deelnemer speelt Gasquet dit jaar voor de 21e keer op Roland Garros.
© Matt Fitzgerald
Hij heeft niet veel gedaan om vertrouwen te wekken sinds zijn laatste grote optreden in de kwartfinale, hier in 2016. Twee kleine titels, nog een paar finales op 250 niveaus. Hij sloot 2023 af met een record van 14-24 en gemengde ATP Challenger Tour-evenementen in zijn schema. Dit is natuurlijk lovenswaardig, maar het herhaalde dat de beste dagen van Gasquet zeker achter hem lagen.
regels racketbal
Zondag- Zondag – was de uitzondering.
Gerangschikt 124 e , Gasquet kreeg een wildcard voor Roland Garros - ooit een publiekstrekker, altijd een publiekstrekker. De Franse fans in Lenglen droegen hun steentje bij, vulden het stadion en scandeerden de naam van hun man. Gehoor De Marseilleise met zo'n volume en intensiteit in Parijs zal ik iets zijn dat ik nooit zal vergeten.
Gasquet reageerde en won de eerste twee sets in tiebreaks met briljante, vintage shotmaking.
Richard Gasquet, een wildcard dit jaar bij #Roland Garros , speelt een uitstekende wedstrijd tegen de altijd uitdagende Borna Coric. Neemt de eerste twee sets in tiebreaks en leidt de derde met 5-4 na opslag.
— Ed McGrogan (@EdMcGrogan) 26 mei 2024
En het horen van ‘La Marseillaise’ in Lenglen – nogal wat. pic.twitter.com/z5XMqapdyA
Maar ik vreesde dat de fans tegen hoop hoopten. Met een beetje déjà vu dacht ik terug aan de US Open van 2010, toen ik iets soortgelijks meemaakte. Op dat dezelfde tribune deden de New Yorkse gelovigen er alles aan om de jonge Ryan Harrison voorbij Sergiy Stakhovsky te duwen. De sfeer in die wedstrijd was zo geladen dat ik trillend het veld verliet – zowel fysiek als met mijn hoofd, nadat Harrison er niet in slaagde matchpunten om te zetten in een verwoestende nederlaag van vijf sets.
Dat is uiteindelijk wat ik had verwacht toen Gasquet er in de derde set niet in slaagde zijn eerste matchpoint om te zetten. Coric stond achter, maar hij gaf nooit op en gaf Gasquet niet veel kans om de gouden kans om te zetten.
Maar zoals we in de Verenigde Staten graag zeggen: Op welke zondag dan ook.
Voor zoveel flair als Gasquet op deze dag tentoonspreidde, toonde hij net zo veel strijd. Hij was over het algemeen een speler met een zachte stem en ging om met het publiek, dat eerder een bondgenoot dan een steunpilaar werd. Gasquet herstelde zich van een vroege break-achterstand in de derde set, en hij herstelde zich hier opnieuw en verdiende slechts twee punten later een tweede matchpoint. Hij hoefde nooit een Corisch breekpunt tegen te komen, wat waarschijnlijk het beste was.
Deze keer vuurde hij – net als 19 jaar eerder, als tienerdynamo in Monaco – zijn kenmerkende schot af voor een iconische overwinning:
Gasquet viel op de klei , net als zijn racket - de tweede helft van de reden, en het penseel van deze tenniskunstenaar. Hij had een meesterwerk uit zijn late carrière geschilderd.
hoe je singletennis speelt
Tijdens een emotioneel interview op de rechtbank welden Gasquets ogen op, en ik betwijfel of hij de enige was. Dergelijke scènes worden doorgaans bewaard voor latere rondes of langere wedstrijden, tegen belangrijkere tegenstanders. Dat zijn ook zulke verhalen.
Maar soms is een gezichtsverandering te groot om te negeren.
Dankjewel.
Richard Gasquet, 37, en zijn racket.
© AFP of licentiegevers
