Hoe een Colles-fractuur te behandelen

Een Colles-fractuur is een fractuur van het deel van uw pols dat zich het dichtst bij uw hand bevindt (het distale deel van uw pols). Het is de meest voorkomende vorm van polsbreuk, aangezien het meestal optreedt bij een val op een uitgestrekte hand. Als u vermoedt dat u een Colles-fractuur heeft, moet u deze op de juiste manier behandelen om ervoor te zorgen dat deze snel en goed geneest.

Stappen

Methode een van 3: Onmiddellijk voor de verwonding zorgen

1. een Beweeg uw pols niet zodra het letsel optreedt. Als u bent gevallen of als er iets anders is gebeurd waarbij u denkt dat uw pols is gebroken, is het belangrijk om te voorkomen dat deze te veel beweegt. U hoeft die dag niet per se naar de dokter als de pijn niet te hevig is en de pols er niet misvormd uitziet; u moet echter de volgende dag naar de dokter gaan. Zorg er in de tussentijd voor dat u uw pols niet meer gebruikt of beweegt dan nodig is.
   • Als de pijn ernstig is of de pols er misvormd uitziet (het bot steekt uit of u denkt dat het op meer dan één plaats is gebroken), moet u onmiddellijk naar het ziekenhuis gaan.
   • Eet of drink niets (zelfs geen water) als uw pols misvormd is en waarschijnlijk weer op zijn plaats moet worden gezet (gesloten reductie). In dat geval moet anesthesie worden toegediend en kunt u misselijk worden waardoor u moet braken tijdens of direct na de reductie.
2. 2 Beoordeel de symptomen die u heeft. Symptomen zijn onder meer: ​​pijn aan de pols, blauwe plekken aan de pols, zwelling aan de pols, misvorming van de hand of pols en gevoelloosheid of tintelingen van de vingers. Er is ook kans op bleekheid van de extremiteit of vingers, maar dit is meestal te wijten aan complicaties.
   • Als er bleekheid of een gebrek aan beweeglijkheid van de vingers is, moet voor de breuk een bezoek aan de dokter worden gebracht.
   • Degenen met Colles-fracturen hebben meestal ook een voorgeschiedenis van een val, meestal waarbij ze een uitgestrekte hand gebruikten om zich schrap te zetten voor de val. Dit kan een trauma met een hoge impact bij een jongere patiënt of een trauma met een lagere impact bij een oudere osteoporotische volwassene zijn.
3. 3 Zoek een spalk die u kunt gebruiken om uw pols onbeweeglijk te houden. Je moet iets zoeken dat kan voorkomen dat je pols beweegt. De spalk moet zo lang zijn als uw onderarm, pols en hand. Als u geen goede medische spalk bij u thuis heeft (of waar u ook bent wanneer het letsel optreedt), kunt u andere objecten gebruiken die breed, plat en de juiste lengte zijn.
   • Als een liniaal bijvoorbeeld over de lengte van uw hand, pols en het grootste deel van uw onderarm loopt, gebruikt u een liniaal als spalk.
   • Een opgevouwen stuk krantenpapier dat langs je elleboog en naar de middelste gewrichten van je vingers loopt, werkt ook. De algemene regel voor spalken is dat het gewricht boven de fractuur (dwz: de elleboog) en alle gewrichten eronder (vingers en duim) geïmmobiliseerd moeten worden om de fractuur te beschermen. Houd hier rekening mee bij het spalken.
4. 4 Plaats je arm op de spalk . Probeer uw pols niet te strekken wanneer u deze op de spalk plaatst; je moet het achterlaten in de hoek waarin het is gebogen na je blessure. Als u het probeert recht te trekken, kunt u de breuk zelfs verergeren. Laat in plaats daarvan uw pols en arm op de spalk rusten.
   • Vul de holle gebieden tussen uw arm, pols, vingers enz. En de spalk om er zeker van te zijn dat de breuk wordt ondersteund en niet vervormd door de verpakking.
5. 5 Wikkel de spalk en je pols. Wikkel je onderarm en pols in gaas of een aasverband. Je moet het strak genoeg wikkelen zodat het niet beweegt, maar niet zo strak dat het de bloedsomloop naar je hand afsnijdt.
   • Als je geen gaas of aasverband bij de hand hebt, kun je een sjaal of bandana gebruiken om je pols op zijn plaats tegen de spalk te houden.
   • Werk van bovenaf aan de breakdown. Controleer de bloedcirculatie in uw vingertoppen na het inpakken door op de vingernagel te drukken. Als de kleur niet onmiddellijk terugkeert, maak dan het verband los en wikkel het opnieuw.
6. 6 IJs je pols. Gebruik een ijspak of een zak ijs om je pols te bevriezen. Plaats het ijspak op uw pols en zorg ervoor dat het ijs het gebied bedekt waar de breuk is opgetreden. Het ijs helpt de zwelling te verminderen en zorgt ervoor dat er geen verdere zwelling optreedt.
   • Plaats geen ijs direct op de huid. Je zou al je pols moeten hebben omwikkeld, dus dit zou geen probleem moeten zijn.
   • U kunt het ijspak maximaal 10 minuten om uw pols laten zitten en uw huid dan de kans geven om terug te keren naar zijn normale temperatuur.
7. 7 Neem vrij verkrijgbare pijnstillers (OTC). U kunt paracetamol gebruiken om u te helpen omgaan met de pijn die wordt veroorzaakt door uw gebroken pols. U kunt ook overwegen om ibuprofen en paracetamol samen te nemen om de pijn en zwelling tegelijkertijd te bestrijden.
   • Doe dit echter niet als uw pols misvormd is en waarschijnlijk weer op zijn plaats moet worden geplaatst (gesloten verkleining). In dat geval moet anesthesie worden toegediend en kan pijnmedicatie in uw systeem dit verstoren. Als u er toch voor kiest om pijnstillers te nemen, informeer dan uw arts.
8. 8 Houd uw pols stil op weg naar het ziekenhuis. Wanneer u naar het ziekenhuis gaat, moet u uw arm tegen uw borst drukken om te voorkomen dat deze beweegt terwijl u in de auto zit. Als je een ... hebtslinger, steek je arm erin zodat je je geen zorgen hoeft te maken dat je pols te veel beweegt.
   • Je kunt ook een draagdoek maken van een sjaal of ander kledingstuk.
   Advertentie

Methode 2 van 3: Behandeld worden in het ziekenhuis

1. een Laat röntgenfoto's van uw pols maken. Wanneer u in het ziekenhuis aankomt, zal uw arts röntgenfoto's van uw pols maken om te bepalen hoe ernstig uw pols is gebroken. Dit is de beste manier om de schade aan het bot te zien en de beste behandelingskuur te bepalen.
2. 2 Laat de ernst van de breuk beoordelen. Breuken worden beschreven in termen van verplaatsing van fragmenten en betrokkenheid van het gewricht. Verplaatsing van fragmenten betekent hoeveel van de botstukken niet op hun plaats zijn. Verplaatsing kan minimaal of groot zijn en wordt beoordeeld op een spectrum. Het andere opvallende kenmerk bij het meten van de ernst van fracturen is of de fractuur een gewricht betreft, of 'articulair' is, in tegenstelling tot een extra-articulaire fractuur waarbij het gewricht niet betrokken is. Pauzes waarbij gewrichten betrokken zijn, zijn inherent ernstiger omdat het genezen ervan ingewikkelder is.
   • Er zijn verschillende classificaties van Colles-fracturen, afhankelijk van de ernst van het letsel. Colles-fracturen worden aangeduid als: Type I: extra articulair en niet-verplaatst, Type II: extra articulair en verplaatst, Type III: intra-articulair en niet-verplaatst, en Type IV: intra-articulair en verplaatst.
   • De criteria die een breuk definiëren als een Colles-fractuur omvatten: transversale breuk van de radius, de breuk treedt op binnen 2,5 cm proximaal van het radio-carpale of polsgewricht, en dorsale of posterieure verplaatsing en dorsale hoeking met een radiale kanteling.
3. 3 Laat een cast aanbrengen op een haarlijnbreuk. Dit type kleine fractuur vereist geen herschikking van het bot. In plaats daarvan moet je bot gewoon op zijn plaats worden gehouden om goed te genezen.
4. 4 Onderga een gesloten reductie en een gipsverband op een breuk. Als uw pols is gebroken zodat de uiteinden van het bot elkaar overlappen of enigszins schuin staan, zal uw arts waarschijnlijk een gesloten reductie uitvoeren. Bij deze behandeling wordt de pols zo gemanipuleerd en gepositioneerd dat de botten in de juiste positie zitten. Vervolgens wordt een gipsverband aangebracht om de pols in deze juiste positie te houden. De meeste fracturen van Colles kunnen gedurende 6 weken zonder chirurgische ingreep met een gipsverband worden behandeld.
   • U krijgt anesthesie als u de botten in uw pols moet verplaatsen. Houd er echter rekening mee dat deze procedure geen operatie vereist. Uw arts doet in wezen gewoon uw pols weer op zijn plaats.
   • Het kan zijn dat u een paar dagen een spalk moet dragen om de zwelling in uw pols op te vangen voordat u een goed gipsverband krijgt.
   • Er zijn enkele nieuwere giettechnologieën die de structurele integriteit en duurzaamheid van een gietstuk mogelijk maken, terwijl ze toch een zekere luchtigheid en het vermogen om normaal te baden mogelijk maken. Gesloten reductie zou zeker geschikt zijn voor Type I, II fracturen, en kan geschikt zijn voor Type III fracturen. (Diaz-Garcia, 2012).
   • In recente studies zijn er weinig verschillen in vergelijking tussen niet-operatieve en operatieve behandeling van Colles-fracturen.
   • Bij oudere patiënten met distale radiusfracturen hadden degenen die een behandeling kregen met gesloten reductie (het bot handmatig terug op zijn plaats brengen) met alleen gieten, dezelfde functionele statusscores en significant verminderde pijnscores.
   • Van de patiënten die een uitstekende functionele status rapporteerden, had 77% een opmerkelijke visuele misvorming, de 'dinervorkdeformiteit' die vaak wordt gezien bij deze fractuur. Deze misvorming kwam niet overeen met een slecht functioneel resultaat of ontevredenheid met de patiënt. Aanhoudende pijn was gecorreleerd met ontevredenheid van de patiënt en chirurgische behandeling.
5. 5 Vraag naar een chirurgische behandeling. Als wordt vastgesteld dat de breuk instabiel is, heeft u mogelijk een chirurgische behandeling nodig, ook wel een open reductie genoemd. U zou deze operatie moeten laten uitvoeren als: de fractuur de polsgewrichten betreft, het gebroken bot door de huid breekt, het bot op veel plaatsen is gebroken of gebroken, of het letsel ook gescheurde ligamenten betreft. Kortom, als u echt een nummer op uw pols hebt gedaan en deze ernstig is gebroken, kunt u worden doorverwezen naar een orthopedisch chirurg zodat u uw pols operatief kunt laten corrigeren.
   • Dit zal gebeuren als een gesloten verkleining niet resulteert in een bevredigend gebruik van de pols, er een 'verkorting' is van de straal groter dan 5 mm, of het een verkleinde breuk is met meer dan 3 fractuurfragmenten van de straal.
   • Bij een operatie wordt de fractuur weer bij elkaar geplaatst met kleine plaatjes en schroeven om een ​​anatomisch superieur resultaat te bereiken. De extremiteit zal nog steeds in een spalk of cast worden geplaatst en opeenvolgend worden gecontroleerd tijdens de genezingsperiode van 6 weken. Deze benadering zou doorgaans als gunstiger worden beschouwd bij jongere patiënten. Een superieur radiografisch resultaat is niet altijd gecorreleerd met een superieur functioneel resultaat, maar het is altijd het doel dat wordt nagestreefd bij het repareren van deze fracturen.
   • Tijdens de operatie slaapt u (onder algehele narcose) en worden uw botten gestrekt, correct geplaatst en bij elkaar gehouden met pinnen, platen en / of schroeven die speciaal zijn ontworpen voor gebruik in botten. Na de operatie wordt uw pols in een spalk of gipsverband geplaatst om te voorkomen dat deze beweegt.
   • Complicaties zijn niet afhankelijk van de gekozen behandelmethode, maar vanwege het opgelopen trauma. Specifieke complicaties zijn onder meer: ​​de aanwezigheid van een cosmetische misvorming van een 'diner-vork', verlamming of zwakte van de medianuszenuw, ook wel posttraumatisch carpaal tunnelsyndroom genoemd, of reflex sympathische dystrofie (RSD) of chronisch regionaal pijnsyndroom. Dit gebeurt als gevolg van letsel aan de medianuszenuw door compressie als gevolg van zwelling of gebrek aan bloedstroom, secundair aan een compartimentachtig syndroom.
   Advertentie

Methode 3 van 3: Herstel na behandeling

1. een Draag uw gips gedurende de vereiste tijd. De meeste patiënten moeten gedurende 4 tot 6 weken een gipsverband dragen, afhankelijk van de omvang van uw verwonding en hoe snel u geneest. Terwijl u het gips draagt, zal uw arts u instructies geven om genezing te bevorderen en u een mitella geven. De basisinstructies worden ook in dit gedeelte vermeld.
2. 2 Verhoog en laat uw pols rusten. Houd je pols omhoog en zorg ervoor dat je hem minstens een week laat rusten nadat je het gips hebt gekregen. Door uw pols omhoog te houden, moet u ervoor zorgen dat deze boven uw hart blijft. Uw pols laten rusten betekent dat u zware oefeningen of activiteiten waarbij u uw pols gebruikt, moet vermijden.
   • U kunt dit doen door in een stoel te gaan zitten en uw pols met kussens op te steunen. Liggende stoelen werken het beste, maar elke stoel of bank is geschikt.
3. 3 Laat je gipsverband niet nat worden. Water zal het gips beschadigen en kan tussen uw gipsverband en arm komen, wat aandoeningen bevordert die tot een infectie kunnen leiden, vooral als u een operatie heeft ondergaan en een incisie heeft gehad. Als je een douche of bad neemt, plaats dan een plastic zak stevig over het gipsverband en plak de uiteinden van de zak vast zodat er geen water in het gipsverband kan komen. In het ideale geval moet u voorkomen dat er tijdens het baden water op het gips valt.
   • Sommige artsen adviseren om als extra voorzorgsmaatregel een handdoek over de plastic zak te leggen.
   • U kunt een familielid of vriend vragen om u te helpen bij het baden of douchen.
4. 4 Vermijd dingen die uw pols kunnen beschadigen. U moet proberen uw pols zoveel mogelijk te laten bewegen. Dit betekent dat u activiteiten waarbij u uw pols moet gebruiken, moet vermijden. U moet ook situaties vermijden waarin iemand tegen uw geblesseerde pols kan botsen.
   • Draag als extra bescherming altijd uw tilband wanneer u in het openbaar uitgaat, omdat deze ervoor zorgt dat hij niet beweegt wanneer u loopt en anderen attent maakt op het feit dat u een blessure hebt en dat zij moeite moeten doen om niet tegen u aan te botsen.
5. 5 Doe je best om te voorkomen dat je dingen in je gips steekt om jeuk te krabben. Na een paar dagen kan uw met het gips bedekte arm jeuken. De jeuk is meestal het gevolg van haargroei onder het gipsverband, lichte irritatie die het gipsverband je huid veroorzaakt, of van dode huidcellen die normaal worden afgestoten maar niet kunnen omdat er een gipsverband in zit.
6. 6 Let op tekenen van infectie als u een operatie heeft ondergaan. De orthopedist zal het gebied waar de pinnen worden geplaatst zorgvuldig volgen op tekenen van infectie. Tekenen van infectie zijn onder meer roodheid of zwelling op pin / draad-plaatsen, drainage van de inbrengplaats, koorts en warmte van de huid in het gebied.
7. 7 Overleg met uw arts. Uw arts zal u waarschijnlijk vragen om tijdens uw hersteltijd langs te komen. Hij of zij kan röntgenfoto's maken om ervoor te zorgen dat uw pols goed geneest. Als dat het geval is, zal uw arts u waarschijnlijk een kleiner gipsverband geven (wat betekent dat hij of zij de uiteinden van uw gipsverband zal afsnijden), waardoor u gemakkelijker kunt baden en krabben aan die jeuk waarvan je droomde om te verlichten.
8. 8 Ga naar een fysiotherapeut nadat het gips is verwijderd. Als u eenmaal vrij bent van uw gipsverband, wordt u gevraagd om naar een fysiotherapeut te gaan die u zal helpen bij het uitvoeren van oefeningen om de kracht in uw pols en de omliggende spieren te herwinnen en om de normale functie van uw pols terug te krijgen. Fysiotherapie duurt meestal een maand, met drie tot vier sessies per week.
   • De therapeut geeft je ook oefeningen die je zelf thuis kunt doen. Hoe meer u de oefeningen oefent zoals aangegeven door uw therapeut, hoe sneller u de functie van uw pols terugkrijgt.
   Advertentie

Community Q&A

Zoeken Nieuwe vraag toevoegen

• Vraag Wat gebeurt er als u tintelingen in uw armen en vingers voelt na het dragen van het gips? Het betekent ofwel dat er permanente schade is opgelopen aan de medianus of de nervus ulnaris of dat het gips te strak is aangedraaid. Maak een afspraak met uw arts om de oorzaak van uw probleem vast te stellen en of u een nieuw gipsverband nodig heeft. Als u een gipsverband draagt ​​dat te strak zit, kan dit later problemen veroorzaken - zelfs lang nadat u bent hersteld en uw pols volledig is gesterkt.

Stel een vraag 200 tekens over. Voeg uw e-mailadres toe om een ​​bericht te ontvangen wanneer deze vraag is beantwoord. Verzenden
Advertentie

Tips

• Er zijn twee hoofdgroepen mensen die deze fractuur krijgen, de jongere groep zijn jonge patiënten met een trauma met hoge snelheid en de andere zijn een oudere populatie met een low-impact blessure en osteoporose. Deze laatste groep bestaat grotendeels uit vrouwen en neemt toe, gezien onze langere levensduur en een toename van het activiteitenniveau bij oudere volwassenen. De incidentie zal naar verwachting blijven stijgen nu onze 'babyboomers' de pensioengerechtigde leeftijd beginnen te bereiken.
• Colles-fracturen hebben een zesvoudige toename bij vrouwen, vanwege de correlatie met osteoporose.
• Probeer een arts te raadplegen zodra uw pols is gebroken. Als je die dag absoluut niet naar de dokter kunt, maak dan een spalk zoals in dit artikel wordt uitgelegd.

Advertentie

Waarschuwingen

• Als er bot uit uw huid steekt, of als u denkt dat er meer dan één bot is gebroken, ga dan onmiddellijk naar het ziekenhuis.
• De doelen van de behandeling zijn niet voor alle patiënten hetzelfde. Bij een type II- of III-fractuur wordt bijvoorbeeld rekening gehouden met de functionele status van de patiënt en redelijke doelen voor uitkomsten. De behandelingsresultaten voor een redelijk herstel van het functioneren zijn niet hetzelfde voor een 87-jarige patiënt die een uitkomst moet krijgen waarmee ze bijvoorbeeld haar haar kan voeden en kammen. De uitkomstdoelen zijn niet dezelfde als die van een 25-jarige actieve jonge volwassene met hetzelfde type of classificatie van Colles-fractuur. Nieuwer onderzoek bij oudere patiënten waarin feitelijke resultaten, zoals gemeten door de patiënt die hun vermogen om te functioneren en bewegingsbereik weerspiegelt, evenals aanhoudende pijn, de aandacht vestigen op het feit dat er mogelijk weinig verschil is in de werkelijke resultaten van patiënten die worden behandeld met een operatie of alleen gieten.

Advertentie