Van haar explosieve grondslagen tot haar inspirerende verhaal: negenvoudig Grand Slam-kampioen heeft een onuitwisbare stempel op het spel gedrukt.
Het verhaal gaat dat een muziekliefhebber de componist Mozart ontmoette en zei: je muziek is zo mooi. Ik zou mijn leven geven om dat soort muziek te maken.
Mozart zei: Nou, dat deed ik.
Hierop knikte Monica Seles instemmend. Seles wordt vandaag 50. Haar tenniserfenis is zeldzaam, productief en tragisch tegelijk. Bedenk dat ze als tiener maar liefst acht Grand Slam-titels in het enkelspel won. Maar denk dan ook eens aan de manier waarop Seles’ vooruitgang naar nog meer grootsheid werd afgebroken door iets onvoorstelbaars.
Er is waarschijnlijk geen enkele speler in de tennisgeschiedenis die dit instructieconcept het beste personifieerde: de bal weet niet wat de score is . Sla de bal dus zoals je hebt geleerd om hem te slaan. Zo was Seles; op haar best, volkomen onbevreesd. Een belangrijk doel bij een tenniswedstrijd is het verkorten van de reactietijd van je tegenstander. Dit wordt meestal op twee manieren bereikt. De speler kan de bal harder slaan. Of sla de bal eerder. Seles was het zeldzame geval van iemand die beide kon. Met tempo, diepte en hoeken smoorde ze herhaaldelijk tegenstanders.
Dit alles was het resultaat van de tegelijkertijd gedisciplineerde en speelse manier waarop ze het spel leerde. Seles’ vader, Karolj, was cartoonist. Toen de linkshandige Monica op vijfjarige leeftijd begon met tennissen, leende Karolj een idee van twee populaire stripfiguren, Tom de kat en Jerry de muis. Hij tekende Jerry op de tennisbal en zei tegen Monica dat zij de kat was en de muis gewoon een stevige klap moest geven. Zoals Seles vertelde Sport geïllustreerd jaren later “moest ik, om hem te vangen, de bal omhoog slaan, waardoor die grote hoeken ontstonden.”
Mensen denken dat ik op jonge leeftijd zo getalenteerd moet zijn geweest, maar ik weet het niet: was het talent of hard werken? Wie weet? Monica Seles
Rick en Morty seizoen 4 aflevering 5 online bekijken
Dezelfde urgentie die Seles aan de dag legde bij het slaan van de tennisbal kwam naar voren in haar carrière. Vanaf 13-jarige leeftijd trainde ze een aantal jaren aan de Nick Bollettieri Tennis Academy. ‘Je hebt geen idee hoeveel tennisballen ze heeft geraakt,’ vertelde Bollettieri me ooit. “Miljoenen, miljoenen, misschien zelfs miljarden.” In april ’89 versloeg de 15-jarige Seles Chrissie Evert in de finale van Houston en behaalde daarmee haar eerste van 53 WTA-titels in het enkelspel. Later dat voorjaar bereikte Seles, toen ze deelnam aan Roland Garros in haar eerste major, de halve finale. Seles zei ooit: ‘Mensen denken dat ik op jonge leeftijd zo getalenteerd moet zijn geweest, maar ik weet het niet – was het talent of hard werken? Wie weet?' Maar dit wist de wereld wel: de jonge Seles was niet zomaar een ster. Ze was een supernova.
Al snel volgde de ene grote titel na de andere. De eerste vond plaats op Roland Garros in 1990, een overwinning op Stefanie Graf in de finale, waarmee een drie-turf in Parijs begon. De volgende twee jaar zag Seles ook titels op de Australian Open en US Open. Toen 1993 begon, versloeg Seles Graf in een sprankelende Australian Open-finale. Haar rivaliteit met Graf leek op weg naar de dimensies van Evert-Navratilova.
Toen kwam het ongekende. De datum was 30 april 1993. Tijdens een wisseling tijdens een kwartfinale in Hamburg, Duitsland, zat Seles op haar stoel. Een toeschouwer genaamd Gunter Parche, bang dat Seles de nummer één ranglijst van Graf had overgenomen, ging naar de rechtbank, haalde een mes tevoorschijn en stak Seles tussen haar schouderbladen. Deze gruwelijke misdaad schudde Seles tot in zijn kern. Hoewel de fysieke wond binnen een paar maanden genas, was de psychologische schade groter.
Bekijk dit bericht op Instagram
Pas in de late zomer van 1995 kon Seles terugkeren. Het was een glorieuze inspanning: een titel in Toronto, de finale van de US Open en, het beste van alles, een overwinning op de Australian Open van '96. “Ze is een harde koek”, zei de herenkampioen van dat jaar, Boris Becker. De run in Melbourne bleek de laatste major van Seles.
hoe tenniselleboog te verhelpen
Karolj stierf in mei 1998. Dat jaar ging Seles op Roland Garros, met een ring van Karolj als ketting, helemaal naar de finale. Haar laatste grote wedstrijd in het enkelspel vond vijf jaar later plaats in Parijs. Seles werd in 2009 opgenomen in de International Tennis Hall of Fame. Ze had negen Grand Slam-titels behaald in het enkelspel. Zonder de steekpartij zou ze er ongetwijfeld nog veel meer hebben gewonnen.
Gefeliciteerd met je verjaardag, Monique.
