We gaan verder met onze serie over de beste tennissers aller tijden, hier is nummer 11 op onze lijst.
Nr. 11 – Margaret Court
24 Grand Slam-titels in het enkelspel, 62 gecombineerde grote trofeeën (enkelspel, dubbelspel en gemengd dubbel), 192 algemene enkelspeltitels, een Grand Slam-kalender en een winstpercentage in het enkelspel van 91,74% (1.177 overwinningen tegen 106 verliezen). Dit klinkt misschien als het gecombineerde record van een paar (of misschien 3 of 4) geweldige spelers aller tijden; om het in perspectief te plaatsen, Monica Seles, Venus Williams en Justine Henin, de drie vrouwen die tot nu toe in deze serie hebben gespeeld, wonnen samen 23 singles Slam-titels en 139 algemene singles-titels, en geen van hen heeft zelfs maar een carrière Grand Slam , laat staan een kalender. Dus vergeef mijn taal, maar toen ik dat voor het eerst leerde alle van deze records was van één persoon, ik kon het niet laten om uit te roepen: Maak je een grapje met me? Margaret Court, de soms gerespecteerde, soms verguisde Aussie-kampioen door de eeuwen heen, kan dat soort impact op je hebben.
Court, die voor haar huwelijk Margaret Smith heette, won zo ongeveer alles wat er te winnen valt in tennis. Ze won alle vier de Majors in het enkelspel, een keer zelfs in hetzelfde jaar (1970), maar ze won ook alle vier de Majors in het dubbelspel EN alle vier de Majors in het gemengd dubbel, waarmee ze een 'boxed set' van haar carrière voltooide. En zeker, twee andere spelers hebben die prestatie misschien bereikt (Martina Navratilova en Doris Hart), maar begrijp dit - Court was de enige speler die de carrièreboxset voltooide tweemaal over - ze won elk van de 12 Grand Slams minstens twee keer. En wacht, het wordt nog surrealistischer. Een jaar na het winnen van de Grand Slam op de kalender in 1970 bereikte Court de finale van Wimbledon terwijl ze zwanger was van haar eerste kind . Ja, ze verloor die wedstrijd van Evonne Goolagong Cawley, maar als je iets weet over hoe het menselijk lichaam reageert op zwangerschap, zou je weten hoe ongelooflijk moeilijk zelfs het bereiken van de finale voor Court moet zijn geweest. En dit alles - de Calendar Slam, de tweede 'boxed set', de geweldige Wimbledon-finale van 1971 - kwam nadat Court tussen 1966 en 1968 een pauze van twee jaar had genomen. 'Belachelijk' begint niet eens te beschrijven het.
Dat Court de meest succesvolle tennisser aller tijden is – man of vrouw – staat nauwelijks ter discussie. Haar lijst met carrièreprestaties zorgt ervoor dat Roger Federer en Steffi Graf eruitzien als kinderen in luiers. Waarom staat ze dan op een relatief lage positie in deze serie? Om te beginnen kwamen de meeste records van Court (behalve de Calendar Slam, die zo legitiem is als legitiem kan zijn) vóór het Open Era, in een tijd dat professionele spelers de Majors niet mochten betreden. Bovendien, van haar 24 singles Slams, kwamen er 11 op de Australian Open, die, ahum, de status van tweede klasse had voordat het werd verschoven van het einde van het jaar in december naar het huidige slot van januari. Court won alles, maar heel vaak hoefde ze het niet op te nemen tegen de best mogelijke concurrentie om te winnen.
Toch liegen statistieken niet, zoals het cliché luidt, en Court verdient een plaats in elke all-time lijst van tennisgrootheden op basis van haar schijnbaar onoverkomelijke records alleen. Ze heeft het grootste deel van haar carrière misschien niet de beste concurrentie gehad, maar ze deed het nog steeds beter dan alle spelers die ze wel moest ontmoeten. Veel, veel beter. Haar bewegingen op het veld moesten worden gezien om het te geloven - zoals de meeste van haar Australische tijdgenoten aan de mannenkant, bracht Court atletiek en hofvaardigheid naar een heel nieuw niveau. Ze eindigde maar liefst 7 jaar van haar carrière als nummer 1 in de wereld, en in haar hoogtijdagen, onder haar leeftijdsgenoten, was er gewoon niemand die haar kon uitdagen met iets dat op consistentie leek.
Hoe verleidelijk het ook mag zijn (is tegenwoordig niet 'progressief' de naam van het spel?), Ik ga geen punten aftrekken van Court voor haar overijverige en luid verkondigde christelijke opvattingen. Het tennis van Court had niets te maken met haar religie of haar aandringen om publiekelijk alles wat ze onchristelijk achtte te kleineren, en elke poging om haar bijdrage aan het spel te verminderen vanwege haar schijnbaar onverdraagzame meningen zou net zo lachwekkend misplaatst zijn als de stemmen die opriepen tot de hernoemen van Margaret Court Arena vanwege haar recente tirade tegen homoseksualiteit. Court was eerst een tennisser en later een religieuze fanaat.
Het is grappig hoe sommige mensen Court misschien als de beste speler aller tijden beschouwen, terwijl anderen haar misschien niet eens het waard vinden om in één adem genoemd te worden als de elite van tennis. Misschien heeft geen enkele andere tennisspeler zo'n polariserende aanhang als de Australiër met zijn scherpe tong. Het is dus in veel opzichten volkomen logisch om Court ergens in het midden van deze lijst te plaatsen. Court bouwde een carrière-cv op dat gevaarlijk dicht in de buurt kwam van bovennatuurlijke niveaus, maar ze miste die ongrijpbare kwaliteiten die nodig waren om universeel erkend te worden als een all-time kampioen. Maar goed, dat is niet per se een slechte zaak - wij stervelingen zouden niet klagen als we het soort problemen hadden dat Margaret Court heeft.
En kijk nu eens naar deze video-eerbetoon over Court, die in 4 korte minuten vrijwel alles samenvat over de persoonlijkheid en carrière van Court.
Dit zijn de andere spelers die het tot nu toe hebben gehaald:
Nr. 20 - Venus Williams; Nr. 19 - Justine Henin; Nr. 18 - Ken Rosewall; Nr. 17 - Andre Agassi; Nr. 16 - Pancho Gonzales; Nr. 15 - Monica Seles; Nr. 14 - John McEnroe; Nr. 13 - Ivan Lendl; Nr. 12 - Jimmy Connors
Lees hier de gedetailleerde beschrijvingen van alle spelers in deze lijst:
De beste tennissers aller tijden
